Make your own free website on Tripod.com

Bursztyn

Nazwa

Pochodzenie

Sład chemiczny

Właściwości chemiczne

WŁAŚCIWOŚCI FIZYCZNE

Ciężar właściwy (gęstość) bursztynu (średnio 1,056g/cm3) jest nieco większy niż wody (1,00g/cm3). Oznacza to, że bursztyn opadnie na dno w czystej wodzie, ale będzie się unosił na powierzchni wody np. z dodatkiem soli już w stężeniu 3%. Woda Bałtyku zawiera sól o stężeniu 3%. W ten prosty sposób można odróżnić niektóre fałszowane bursztyny od prawdziwych. Woda Bałtyku zawiera sól o stężeniu ok.0,78%, więc bursztyn utrzymuje się w morzu przy dnie. Istnieje jednak odmiana "piankowa", biała lub żółtawa, zawierająca mikroskopijne pęcherzyki gazu, które obniżają ciężar właściwy do ok.0,95g/cm3; ten bursztyn, raz uwolniony z wiążącego go dna morskiego, wypłynie na powierzchnię i będzie się tam utrzymywał. Metoda ta była i jest stosowana przez poszukiwaczy bursztynu. Bursztyn jest miękki. Zajmuje on pozycje 2,3 na skali twardości Mosa, posiadającej 10 stopni od najmniejszego talku (nr 1 na skali) do najtwardszego - diamentu (nr 10 ). Miększy od bursztynu jest gips (nr 2), a twardszy - kalcyt (nr 3). Temperatura topnienia bursztynu bałtyckiego jest dość niska, od 290 do 380C, zależnie od odmiany. Powyżej temperatury topnienia bursztyn staje się plastyczny i można go dowolnie kształtować pod ciśnieniem; w ten sposób małe kawałki można stapiać w większe, i odpowiednio drożej sprzedawać. Jednak sztucznie otrzymana duża bryła da się odróżnić od naturalnej w świetle ultrafioletowym: w pierwszej widoczne są chaotycznie rozłożone, jaśniejsze niebieskie refleksy odpowiadające owym mniejszym kawałkom, podczas gdy świecenie bryły naturalnej będzie równomierne lub powtarzające wzór naturalnego uwarstwienia bursztynu. Zdolność przyciągania drobnych, lekkich przedmiotów, słomki, włosy, papier można wyzwolić przez potarcie bursztynu np. wełna. Powoduje to polaryzację w przyciąganym przedmiocie . O wiele później od greckiego słowa elektron (bursztyn) powstał termin: elektryczność, gdy rozpoznano ten sam mechanizm leżący u podłoża obu zjawisk.